Team Limburgse vl(A)ai

Romy-Laura-Anne Eva-Linde-Joanne-Krist-Sterre-Chris

Welkom op de pagina van team Limburgse Vl(A)ai!

vrijdag 10 februari > Creatieve samenvatting bezoek Spruit!

Aangezien het niet wilde lukken om de video die wij hadden te plaatsen op de blog staat de video op Youtube!

Veel plezier met kijken en luisteren!

https://youtu.be/3_9cKC4PgBc

Liefs,

Team Limburgse Vl(A)ai

 > Vlog Rimini Protokoll

Voor deze Opdracht hebben wij een hele mooie vlog voor jullie in elkaar gezet! 

https://youtu.be?eUs9dUxY2tl

Liefs,

Team Limburgse Vl(A)ai

Dag 1 in R10

We zijn officieel begonnen! Nouja…. inmiddels als twee weken 😅.

We zijn aangekomen in R10, een voormalig cultureel centrum in Zwolle. 

Voor de komende paar weken mogen we hier creëren, repeteren, en performen.

Als eerst zijn we gaan brainstormen naar aanleiding van het thema “lost in transition”.

Zoals je op de foto kan zien riep dit veel ideeën bij ons op. 

Tot slot hebben we gekozen voor “orde en chaos” als uitgangspunt.

De ruimte waar we in zitten:

Een oud lokaal, compleet leeg, op een roze wasbak na. 

Er is ook een mooie roze deur naar buiten. Tot slot is er op de muur een mooi schoolbord geverfd. 

Daar konden wij dus goed gebruik van maken.

Na veel discussie, brainstormen, kloten met zakjes melkpoeder, en creatieve kots zit de eerste dag erop.

Liefs,
Team Limburgse Vl(A)ai

Dag 2 in R10

Op de tweede dag zijn we nog steeds veel bezig met het overleggen van onze ideeën.

Gelukkig komen onze visies wel erg met elkaar overeen. 

Langzaam maar zeker krijgen we steeds meer een beeld van onze performance. 

Het begint vorm te krijgen. Maar welke vorm en sfeer precies komen jullie later wel te weten.

Inmiddels zijn we gezamenlijk verzen aan het lezen uit de bijbel en gebruiken we zoveel mogelijk in en van de ruimte om muzikaal lawaai te maken.

Liefs, 
Team Limburgse Vl(A)ai

Dag 3 in R10 

vandaag zijn we begonnen met een improvisatielies van Annemarie. hierbij werkten we in twee teams met gemixte disciplines en aan de hand van een kaartje waar een symbool op stond moesten we improviseren. Dit moest je doen zonder te communiceren.

Hier zijn hele gave dingen uit gekomen. als groep zijn we door deze improvisatie op allemaal ideeën gekomen die we anders niet hadden gehad. Door deze improvisatie zijn elkaar veel beter leren kennen en is er een stukje vertrouwen in elkaar in de groep gekomen.

De rest van de middag hebben we de improvisatie nabesproken. wat vonden we interessant en wat kunnen we in de voorstelling gebruiken. Hierna hebben we nog ideeën uitgewisseld en besproken wat we al hadden staan voor de voorstelling.

Liefs,
Team Limburgse Vl(A)ai

Dag 4 in R10 

Deze dag zijn we buiten begonnen op de parkeerplaats met twee halve Limburgse vlaaien. Genietend van het zonnetje hebben we zo een half uur gezeten. Toen we onze heerlijke vlaaien hadden opgepeuzeld zijn we actief bezig gegaan. We zijn bezig geweest met een choreografie. We wilden in de voorstelling graag een stuk met beweging. ons stuk rust op orde en chaos. wat is er meer geordend dan een perfect in elkaar gezette choreografie?! 

Om 3 uur kwam bij ons de regisseuse langs. Voor haar hebben we voor het eerst een 'doorloop' gedaan. Als feedback hebben we gekregen dat we een geheel van onze voorstelling moeten maken. Nu zijn het nog allemaal losse stukjes. Ook moesten we iets vinden op het slot van ons stuk. Hoe kunnen we de spanning het beste hoog houden, maar toch dit kalm doen. Wat hebben we nodig om de aandacht erbij te houden. Wat maakt het spannend?

Liefs,
Team Limburgse Vl(A)ai

Dag 4 in R10

Hersendood en wel kom ik terug van deze dag, vol repetities, overleg en brainstormsessies. Het was de laatste werkdag voor de Kamer Opera presentaties. En wat is er nog veel te doen… Vrijdag na het gesprek met de regisseur en Margriet werden er allemaal tips op ons afgevuurd, super fijn natuurlijk. Maar die moesten we allemaal nog verwerken…

Dus BOMVOL energie gingen wij aan de slag, nouja die energie moesten we er maar even bij bedenken, want we zijn tamelijk moe (Ik in ieder geval).  Maar goed, ik vind het een leuk project dus ik haal de laatste energie uit mijn tenen naar boven (en het geeft ook energie).

Het zonnetje scheen en we zijn lekker buiten aan de slag gegaan. We zijn begonnen met het repeteren van de Bijbeltekst. “Hoe gaan we die spannend maken?” was de grote vraag. Verder hebben we besproken hoe we ervoor gaan zorgen dat ons Kamer Opera één geheel wordt. Daar waren we het gelukkig vrij snel over eens.

Ondertussen kwam een lief zwerf(?) katje ons gezelschap houden, maar helaas werd onze supporter opgehaald door de dierenambulance (sad.).

Vervolgens konden we rond een uurtje of drie ons lokaal in en zijn we als een gek de partytent gaan opzetten. Toen dat eenmaal stond, instabiel maar het stond, hebben we na nog een kort overleg een doorloop gedaan van ons stuk. Hier liepen we natuurlijk tegen een aantal dingen aan. Zo zijn we erachter gekomen dat we nog een hele afspeellijst moeten maken die afspeelt tijdens ons Kamer Opera, maar dat komt helemaal goed. We houden de positiviteit erin (Mijn laptop kent het woord ‘positiviteit’ niet, dat is ook triest).

Na de doorloop heb ik Annemarie, Karin en Margriet opgetrommeld om naar onze voorstelling te komen kijken. Dit was fijn, want zowel Annemarie en Karin gingen er als ‘leken’ in, zodat we redelijk objectief commentaar kregen. Maar wat mij even een fijne energie-boost gaf was het commentaar van Margriet. Ze zei namelijk dat we vanaf vrijdag super veel vooruitgang hadden geboekt en dat streelde toch wel even mijn vermoeide ego.

Kortom: Het was een heel productieve dag.

Wij zijn benieuwd naar de Kameropera’s van vrijdag!

Liefs,

Team Limburgse Vl(a)ai

Vrijdag 31 maart

- De Eerste dag van de Kamer Opera voorstellingen –

Zo dat was me een indrukwekkend dagje.

We hebben vandaag vier voorstellingen gezien. En alle vier compleet anders!

Wel hadden alle vier de voorstellingen redelijk een duistere kant van ‘Lost in Transition’ genomen. Desondanks waren er zó veel verschillen!

- Voorstelling 1:

Per twee mochten we de ruimte, al kruipend, betreden. Je had oortjes in met een soort meditatieve muziek. De oortjes waren trouwens super onhandig, want mijn knieën struikelde er continue over, maar dat kan aan mij liggen.

Anyways, je betrad een hut met smalle doorgangen gemaakt van oude lakens. Aan de buitenkant hoorde je twee mensen een ruzie hebben over de machtspositie tussen man en vrouw, in verband met de politiek. Je hoorde (en zag) gebonk, en op het einde zag je een meisje dood voor zich uit starend.

Het was een soort scheiding tussen de volwassen problematiek en hoe het kind dat ervaart.

Er waren wel erg veel indrukken, je oortjes, de ruzie, het gebonk, het parcours. Hierdoor wist ik niet goed waar ik op moest letten. Misschien had ik langer in de hut moeten blijven zitten, dan had ik het beter kunnen ervaren.

- Voorstelling 2:

De letterlijke versie van ‘Lost in Transition’. Er waren zes, robotachtige, meiden wie aan een soort competitieve wedstrijd meededen ‘Wie is Lost (=persoon)?’. Hierbij moest je verschillende stadia doorgaan, waarin jij moest bewijzen dat jij de beste was. Voorbeelden van stadia’s zijn: love en care (het was een Engels gesproken voorstelling). Wie overbleef was de werkelijke Lost en kon de ruimte verlaten. Het deed mij een beetje denken aan The Hungergames.

Zelf vond ik de stadia een beetje cliché, maar ik vond de vormgeving wel heel gaaf. Het was compleet donker en wanneer Lost benaderd werd, ging er een zaklamp aan, waardoor ze opgelicht werden.

- Voorstelling 3:

Ten eerste, jullie vloer was echt heel mooi!

In de voorstelling zag je allemaal typetjes die helemaal in hun eigen wereld zaten, ze creëerde eigenlijk hun eigen wereld. Maar vervolgens kwam er een overheersende stem wie hen uit hun fijne leventje trok. Ze werden gedwongen om naar de stem te luisteren en langzamerhand veranderde ze in identieke personen. Ze smeerde tegelijkertijd gel in hun haar, lipstick op de lippen (nouja, meer ernaast), en danste synchroon.

Heel gaaf, maar ik was blij dat ik weer weg mocht. We zaten ENORM dicht op elkaar, dat werd nog al wam, maar verder wel knus hoor!!!

- Voorstelling 4:

We werden in drietallen naar boven gebracht, door een wankelend persoon. We kregen bepaalde aanwijzingen en één voor één werden we meegenomen de ruimte in. Ik stond versteld, dit was het eerste groepje die echt gebruik hadden gemaakt van schmink en het zag er echt gaaf uit.

Eenmaal in de ruimte werden onze wangen, rug, schouders, oren etc aangeraakt en werden we diep aangekeken. Het was bijna hypnotiserend. We moesten een bril opzetten en werden een tweede ruimte in gebracht. Je liep op allemaal verschillende vloeren, van matrasjes tot legoblokjes (dacht ik). Al je zintuigen werden geprikkeld, je zag schimmen door felle lichten, werd aangeraakt, proefde je snoepje en het schijnt dat er een bandje met tekst op stond. Maar die heb ik compleet gemist.

Ik stond, en sta, versteld van alle verschillende resultaten! Super leuk.

We zijn benieuwd naar dinsdag. En vooral ook naar hoe onze voorstelling voor jullie gaat zijn!

Liefs,

Team Limburgse Vl(A)ai

Dinsdag 4 april

Vandaag was de grote dag voor ons gekomen. De dag van onze kamer opera. Wij waren één van de vier voorstellingen. Net zoals vrijdag was het thema ‘Lost in Transition’ en ook nu waren alle voorstellingen weer volledig verschillend van elkaar.

Wij zijn om 10 uur begonnen met het voorbereiden van onze voorstelling. Het eerste wat er moest gebeuren is het opzetten van de tent waarin alle toeschouwers de voorstelling zouden gaan volgen. Toen deze eenmaal met plastic en al stond, en de boombox en de stroboscoop geïnstalleerd waren, hebben we onze voorstelling nog een aantal keer doorlopen. Het was erg fijn dat we nog een aantal keer konden repeteren met alle geluid en lichteffecten compleet zodat je nu echt een totaalplaatje kreeg.

- Voorstelling 1:

Bij deze voorstelling werden we binnengeleid door twee personages in lab-kleding. We gingen staan achter een rood/wit lint en we keken naar twee mensen in witte kleding die rondjes liepen in hun eigen “cel” achter doorzichtig plastic wat de impressie gaf van glas. Het meisje zat in cel A en de jongen in B. Ze werden getest op hun gedrag met een aantal voorwerpen. Tussen iedere test door klonk er een schelle toon en raakte de testpersonen buiten bewustzijn zodat de doctoren de volgende test veilig konden voorbereiden. Bij een volgende schelle toon kwamen de testpersonen weer bij bewustzijn. Uiteindelijk raakte testpersoon B in paniek tijdens een test dat hij een stoel door het zijl tussen hem en A in zat heen gooide. De testpersonen zagen elkaar en uiteindelijk vanuit een lange stilte begonnen ze hard te schreeuwen. Hierna klonk er een schelle toon waardoor ze weer buiten bewustzijn raakte en direct gevolgd door een langer durende toon waardoor bijna alle doctoren ook buiten bewustzijn raakte. Vervolgens klapte de doctor achter het controlepaneel zijn laptop dicht en verliet rustig de ruimte en sloot de deur achter zich. Deze laatste wending vond ik echt wel geniaal waarbij ik echt dacht van, You nasty ….. Hij was dus de hele tijd degene die alles onder controle had.”

- Voorstelling 2:

Dat waren wij! Het was onze beurt om een voortelling te geven. Wij moesten snel onze pakken aandoen en Chris heeft het teken aan de docenten gegeven wanneer iedereen docenten iedereen naar binnen konden laten. Iedereen paste makkelijk in de tent en wij waren bezig met ons systematisch handelen tot de muziek ons het teken gaf om aan de aerobics te beginnen. Er was een klein technisch probleempje, de tent stond bol als een luchtballon. We hebben er niet over nagedacht dat door de warmte van het publiek de tent omhoog zou komen en er verschenen bij de hoeken kijkgaten, maarja toch moesten we maar door. De rest van onze voorstelling verliep gelukkig soepel. We hebben met de zaklampen en stroboscoop gewerkt en ook het ritmestuk verliep soepel. Na het ritmestuk bleef de zang doorgaan en hebben we de Bijbeltekst voorgelezen. Wanneer de tekst klaar was haalden we het plastic omhoog en ging de deur open en konden de toeschouwers vertrekken.

- Voorstelling 3:

We werden voor deze voorstelling in een kleinere groep naar binnen geleid en kwamen terecht in een café waar we allemaal een (wel heel erg dood) biertje kregen. We mochten plaatsnemen op de bank of stoeltjes tussen alle andere cafégasten. Er gebeurde van alles om je heen. De ene gast zat in een hoekje te tekenen en de andere gast zei met een zwaar Amsterdams accent dat we wel  met z’n allen konden gaan zingen. Alle gasten gedroegen zich enigszins vreemd. De dame met de babypop gaf haar pop bier te drinken, en de man met de lange leren jas en de hoed zocht steeds ruzie met het tekenende meisje. Vervolgens ging er een alarm af en alle gasten stonden binnen een paar tellen met een witte bloes op een rij tegen de muur. De barvrouw kwam eraan in zusters-kleding en gaf aan iedereen een pilletje. Ineens begonnen de gasten die patiënten bleken te zijn met elkaar te fluisteren en steeds harder pratend dezelfde woorden herhalen. Rust. Reinheid. Regelmaat. We werden met z’n allen de deur uitgeduwd en de deur klapte achter ons dicht.

- Voorstelling 4:

De laatste voorstelling van de hele reeks. We kwamen binnen in de kamer en het eerste wat je zag was je eigen gebroken spiegelbeeld. Op de vloer stonden spelers die allemaal een tv boven hun hoofd hielden en ons aan bleven staren. Op gegeven moment werden te televisies neergezet en kwam er uit de grond een jongen kruipen die het buitenbeentje bleek te zijn van deze hele groep. Er werden in beeld, uitvoering en taal verschillende verhalen van de spelers verteld en het was voor mij vooral een sfeer die ik beleefde. Dit komt voor mij namelijk door de abstracte manier van uitbeelden en het spelen met de lichteffecten. Door de hele kamer heen waren er afbeeldingen te vinden zoals een hoofd of veel handafdrukken. Het meest verbazingwekkende in de voorstelling was dat een van de spelers zijn hoofd kaalscheerde. Dit was dan ook een heftig einde.

Ook nu weer leek geen enkele voorstelling op elkaar en iedere voorstelling had zijn eigen mooie beleving. Nu ook wij jullie onze Kamer Opera hebben kunnen laten zien is het tijd om alleen nog de eindpresentatie voor te bereiden en te geven. Helaas is het leukste gedeelte achter de rug.

Liefs,

Team Limburgse Vl(A)ai

Woensdag 5 april

-Voorbereiden van de presentatie

Vandaag zijn we op school gekomen voor een extra werkmiddag wat ingepland is om de presentaties voor vrijdag voor te bereiden. Dit zal een van de laatste keren zijn dat Team Limburgse Vl(A)ai een gezellig middagje overleg zal hebben.

Aangezien Anne Eva vrijdag niet aanwezig kan zijn bij de presentatie moesten we daar nog wat op verzinnen zodat zij toch nog een beetje bij ons is vrijdag. Hiervoor hebben wij de perfecte oplossing gevonden. Anne Eva zal nog steeds meedoen aan onze presentatie, en hoe? Dat zien jullie vrijdag! Hier wel alvast een fotootje van ons waar we heel hard ons best doen Anne Eva erbij te laten zijn.

Liefs,

Team Limburgse Vl(A)ai