Team B

Janneke-Peter-Romy-Sanne-Marieke-Koen-Bethe-Lichelle

28-31 maart

Deze week hebben we de laatste dingen aan onze kameropera afgerond. Dinsdag zijn we eerder naar R10 gegaan en hebben we de bovenste ramen met vuilniszakken beplakt. Dit was nog wel een dingetje aangezien we hiervoor een trap nodig hadden en deze was zeer lastig te vinden. Die dinsdag hebben we onze ruimte voor het eerst helemaal verduisterd kunnen zien! Na nog wat testjes met de pico beamer waren we klaar en zijn we richting ArtEZ gegaan om verder te repeteren in lokaal Thea. Daar hebben we de laatste stages gerepeteerd en vastgezet en een doorloop gedaan. Koen, Peter en Janneke hebben, terwijl de rest bij R10 aan het vuilniszakken
plakken was, de geluidsfragmenten en projecties afgerond.

Vrijdag was de dag van uitvoering. We zijn na de lessen direct naar R10 gegaan. daar hebben we attributen, zoals de mandarijnenschillen neergelegd, kranten op de ramen geplakt, het beeld en geluid in de ruimte en de zaklampen getest. Onze opera speelde als tweede. Het was een succesvolle voorstelling en we ontvingen goede reacties. Vervolgens hebben we de andere opera's bekeken. Geslaagde dag!

21-24 maart
Deze week zijn we gestart met het aanpakken
van de ruimte! Met een grote emmer witte verf
zijn we aan de slag gegaan met het schilderen van de ramen om de boel te verduisteren. Na het
schilderen van de ramen is het plan om de ramen ook nog met vuilniszakken te beplakken vanaf de buitenkant. Afgezien van de ruimte klaarmaken hebben we ook nog verder zitten brainstormen in het 'café' en aan een gezellig picknick tafeltje in de zon over hoe we de fases nog verder gaan uitwerken.

De vrijdag kregen wij bezoek van een regisseur
die ons op weg heeft geholpen om de puntjes op
de i te zetten. Hoe houd je een eenheid in het spel, hoe zit het met de timing. Na de tijd met de regisseur zijn we verder gegaan met de ruimte zelf en wat beeld- en geluidselementen. De projecties en de opnames van de voice-over. Alles sluipt langzamerhand in elkaar!





14-17 maart

Hier volgt een klein overzicht van de week. Afgelopen dinsdag zijn wij eindelijk begonnen met de kameropera. We begonnen met brainstormen in het “café” van het R10 gebouw. Iedereen had veel ideeën, maar we kwamen moeilijk verder. Benthe kwam met het idee om het thema letterlijk te nemen: een persoon (Lost) in een wereld (Transition). Toen kwam iedereen ineens met gave ideeën, vulde wij elkaar aan en verbeterde wij elkaar. We gingen in de ruimte ons idee uitwerken door middel van improvisatie. Zo kwamen we op onze eerste scene uit: verschillende personages die door middel van een voice-over door de ruimte worden geleidt.
Na een overleg met de andere groep over de indeling
van de ruimte ging iedereen tevreden naar huis.

Vrijdag gingen we weer verder. We begonnen weer een beetje te brainstormen. Toen kwamen we op internet de 8 fasen van identiteitscrisis tegen. Iedereen vond het gaaf om hier wat mee te doen. Zo wilden we dus bij iedere fase een klein stukje maken die door middel van de voice-over aan elkaar worden gepraat. In deze fases gaan er personages door en personages niet door. De ene komt wel door de fase heen en de ander is nog niet klaar voor de verandering. Het brainstormen is nog steeds in volle gang, maar de grote lijnen staan er nu: een grote gave woordspeling.

17 februari - VLOG na Rimini Protokoll

10 februari 2017_bezoek Spruit, KamerOperahuis 

Beschrijving van de dag per discipline beschreven:

Beeldende Kunst:
Alle 5 de stukken hadden een erg specifieke vormgeving. Het eerst stuk had een statische vormgeving, simpele voorwerpen en de ruimte was de ruimte zoals het is. De ruimte had een functie en de ruimte gedroeg zich als de ruimte, zo kwam bijvoorbeeld al het licht van de zijkant. Dit stoorde niet. De tweede voorstelling, die met Mart, had ook een simpele compositie en erg eenvoudig. De voorwerpen die klaarstonden, de beamer, de laptop en het beamerscherm kwamen niet in beweging en stonden centraal. Dit naast de speler zelf. Veel weerspiegeling van het licht van boven. Alles horizontaal. De derde voorstelling had veel kleurgebruik en bijhorende attributen. Er was een duidelijke compositie, tijdens het spel redelijk 'overall' Het licht kwam van bovenaf en wat van de zijkant door de spiegels. De vierde voorstelling had ook een duidelijke overall compositie, gebruik van de hele ruimte. Er waren draden gespannen die door de gehele ruimte gingen en ook schoenen stonden verspreid over de hele ruimte. Er is veel gebruik gemaakt van het licht, dit was op de grond geplaatst en dit zorgde voor schaduwen van alles in de ruimte. Dit element werd erg versterkt door de spiegels die een hele wand vulde. Dit vergrootte de ruimte en ook het effect waar de draden in de ruimte voor zorgde.
De vijfde voorstelling had de vormgeving en opstelling van een klaslokaal. Strakke logische indeling. Er kwamen vooral grauwe kleuren naar voren en dit zorgde voor een grauwe sfeer. Het licht kwam voornamelijk van boven. Er waren ook niet veel details dus de vormgeving van de ruimte was erg simpel, dit was verder niet storend.

Theater:
(1)Loading dock

Er is een duidelijke opbouw bestaande uit een begin-midden-eind. Het begin wordt ingeleid door opsomming van een 'checklist'.     Het stuk eindigt waarmee het begon; er wordt bewogen met bubbeltjesplastic. Er is een vrouwelijke zangeres en er zijn twee mannelijke spelers. Er is weinig spel, het wordt gecombineerd met geluid/ritmes. Er wordt goed ingespeeld op elkaar, de spelers letten goed op elkaar (qua timing). Het stuk was erg status quo. 

(2)de Pitch 
Het is een autobiografisch stuk in interview vorm. De speler interviewd zichzelf door middel van een ingesproken geluidsopnamen die wordt ondersteunt door een powerpoint. De stem op de band is de geinterviewde zelf en leidt het gesprek. 

(3) Filomena
Filomena sprak Engels. Een monoloog gecombineerd met zang. De vierde wand wordt doorbroken doordat de actrice vragen stelt aan het publiek. Ze speelt afwisselend verschillende personages waaronder een prostitue. De actrice komt binnen wanneer het publiek al zit. Aan het eind loopt ze door het publiek af. De voorstelling speelt zich af in een kleedkamer waarbij de ruimte goed benut wordt; gebruik van een theaterspiegel. 

(4) Opera Bonbastique
De spelers zitten vast aan draden. Er zijn 4 spelers (2 muzikanten en 2 zangeressen/actrices). De zangeressen hebben beide een rok aan. De een wat ouderwetser gekleed (sombere kleuren), de ander wat vrolijker (roze rok). Wat opvallend is is dat de actrice in de roze rok in de touwen verstrikt zit en de ander niet, zij gaat uiteindelijk lopen. Spel is gecombineerd met zang en wordt ondersteund door muzikanten. 

(5) Het klaslokaal
3 muzikanten en 3 mimespelers. Het was een absurdistisch stuk met een duidelijke verhaallijn bestaande uit een begin, midden en eind. Er wordt naar een soort climax toegewerkt en er zit herhaling in de voorstelling. Er is een spanningsboog en het stuk heeft een direct einde ("i think it's time you leave now"). De spelers dragen ouderwertse dagelijkse kleding (pantalon en blousje). De spelers maken zelf ritmes en geluiden. Er is weinig tekst, er zijn een aantal zinnen die steeds herhaald worden.

Muziek:
Voorstelling 1:
Het viel ons op dat de geluiden en de muziek die in dit stuk werden gebruikt (geschuif met bubbeltjesplastic, het trommelen op een kast), vaak de tekst versterkten. We kunnen de zang indelen in 3 delen: A B A’ vorm. In deel A zong de zangeres over de mens. Ze gebruikte verschillend woorden om de mensheid te beschrijven. De woorden die ze zong kwamen terug in de geluiden van het bubbeltjesplastic. Zo zong zij over vuur, waarnaar de bubbeltjes werden geknapt. Bij het zingen over wind, schoven zij het plastic over een oppervlak waardoor de wind gesuggereerd werd.
In deel B zingt ze over de dood. Er worden harde geluiden gemaakt, getrommeld zonder duidelijk ritme tot dit over ging in een doorgaand ritme. Harde dynamiek, veel geluid. In deel A’ gingen ze weer terug naar het bubbeltjesplastic. Zingend over de eeuwig jeugd. De zang was zacht en ze hield de tonen lang aan. Het bubbeltjesplastic zorgde voor een laag onder de zang, maar deze was niet per se begeleidend.
Voorstelling 2:
Bij deze voorstelling was geen muziek aanwezig. Dit zorgde ervoor dat de focus echt op het verhaal lag. Mart heeft verteld over muzikale elementen in zijn stuk. Zoals de instrumenten die hij gebruikt: contrabas, klarinet, hoorn, viool, harp en fluit. Mart verteld dat hij denkt vanuit composities. Zijn voorstelling is gebaseerd op 2 opera’s.
Voorstelling 3:
Ze begon haar theater in stilte. Na haar inleiding over het verhaal van twee geliefde, zette zij instrumentale oosterse muziek aan op haar mobiel. Dit zorgde ervoor dat de muziek heel zacht was en niet zeer aanwezig was. De muziek herhaalde zich en was niet per se begeleidend, maar lag er als laag onder om de sfeer van de Bollywood film te benadrukken.
Hierna ging ze praten over de muziek heen. In kleine delen van haar verhaal zong ze. De muziek benadrukte de sfeer. Toen de muziek weg viel veranderde de sfeer van positief naar negatief. Hierna praten zij verder en begon zij te zingen toen ze op het kussen zat, zonder begeleiding. De zang was zacht, het tempo verschilde. De tekst was niet verstaanbaar voor ons, aangezien het een andere taal was en had een klagende klankkleur.
Voorstelling 4:
De voorstelling begon in het donker met cello muziek. Veel flageoletten. Groot contrast tussen hoge en lage noten. Veel boventonen. De cello werd piepend gespeeld. De fluit kwam er bij met weinig klank en veel trillers. Samen zetten zij een gespannen sfeer neer. Ze zetten een laag neer voor de zang. De zang was sopraan met veel dynamiek en tempo verschil.
De zang ging snel over in Sprechstimme. De fluit ging over naar piccolo, wat zorgde voor een hoger, dwingender geluid. De cello speelde een basso ostinato. Er werd staccato gespeeld. De cello, piccolo en zang werden steeds sterker in dynamiek tot een grote uitbarsting. Nadat één van de zangeressen weer terug liep naar de schoenen, werd de zang op een gegeven moment meerstemmig en de cello + piccolo stierven langzaam weg. Er was toen nog weinig begeleiding aanwezig waarbij de zang de tonen lang aanhield.
Voorstelling 5:
De voorstelling begon in stilte en over het algemeen was de hele voorstelling in stilte. De muziek en de geluiden kwamen in kleine delen voor. Dit stuk was vooral theater. De muziek die er werd gespeeld werd op een valse piano gespeeld en de zang die er soms werd gezongen was niet zuiver. Samen met de piano zorgde dit voor een atonale gebeurtenis. Eén van de liedjes moest ‘Happy Birthday’ voorstellen. De geluiden die werden gemaakt met de fluitjes, rammelaars etc. hadden geen samenhang en waren vooral om een ongemakkelijke sfeer neer te zetten. Met veel dynamische verschillen werd de aandacht goed vastgehouden.