 |
| Samuel-Merel-Eline-Laura-Jilke-Richard-Sarah |
dinsdag 14 februari 2017, bezoek Rimini | vlog 17 feb
vrijdag 10 februari 2017_ ‘De route van SPRUIT!’
Afgelopen 10 februari 2017 zijn de interfacul-deskundigen op pad geweest met zeven interdisciplinaire deskundigen. Zij hebben ‘de route van SPRUIT’ bewandeld om drie cruciale aspecten van de kunst te onderzoeken. De volgende aspecten kwamen aan bod:
• Muziek • Theater • Beeldende kunst
Hieronder de recensies volgens de SRUIT-wijze. Vijf spruiten betekent dat wij, de interfacul-deskundigen, het zeer afraden om deze voorstelling te bezoeken. Eén spruit daarentegen, is een sublieme, geweldige, indrukwekkende, hoogstaande, educatieve, karakteristieke én SPRUITTASTISCHE voorstelling.
De Bubbelbox – 3,5***SPRUIT
Alle drie de disciplines waren erover eens dat de voorstelling zeker nog potentie heeft, maar nog in de kinderschoenen staat. Er werd gebruik gemaakt van verschillende, goed uitgedachte elementen. Zo werd er gebruik gemaakt van bubbeltjesplastic als geluidseffect, sfeer en als kostuum. De zang zette een duidelijke sfeer neer door middel van de combinatie met het bubbeltjesplastic en trommelen op een kast. Dit zorgde voor een samenhangend geheel. Toch was er, ondanks de mooie elementen, geen duidelijke rode draad waardoor er geen spanning gecreëerd werd.
QUOTES:
‘’Er werden veel geluidseffecten verwerkt met verschillende elementen, maar de muziek kwam in dit stuk niet tot zijn recht. Het bleef erg oppervlakkig! Dit kan nog mooi uitgewerkt worden!’’
‘’Er werd veel gebruikt gemaakt van de ruimte/locatie. Omdat er geen duidelijk verhaal aanwezig was, was er geen spanningsboog en was de spanning bij het publiek ver te zoeken.’’
‘’Mooi onderzoek naar materiaalgeluiden.’’
Het meisje met de jurk – 3,5***SPRUIT
Er werd van tevoren gemeld dat de speelster nog weinig ervaring met theater heeft. Dit was te merken in haar spel. Daarentegen kwam haar stem erg tot zijn recht. Er was een mooie afwisseling tussen zang en theater en hierin was een mooie lijn. Van het vertellen van een verhaal ging ze over op het zingen van haar verhaal. De speelster heeft goed gebruik gemaakt van de ruimte. Met wat repetitietijd kan deze voorstelling beter tot zijn recht komen.
QUOTES:
‘’Er is nagedacht over de setting, maar ze had er meer gebruik van mogen maken.’’
‘’Mooie vertolking van wereldse muziek door middel van verschillende talen.’’
‘’Terwijl het spel van de actrice niet altijd van hoge kwaliteit was, werd er door het gebruik van personagewisselingen en het doorbreken van de vierde wand wel een duidelijke theatrale vorm neergezet.’’
De letterlijke voorstelling - 5*****SPRUIT
Al gauw waren wij als interfacul-deskundigen het erover eens dat dit eigenlijk geen voorstelling was, maar reclame voor één van zijn voorstellingen. Dit werd ons pas laat duidelijk en wij werden niet warm gemaakt om dit later te gaan bezoeken. Dit vonden wij erg jammer! Het was voor de verschillende kunstdisciplines moeilijk om hier een oordeel over te vormen.
‘’Flyers waren genoeg geweest’’
‘’Een bord vol spruiten!’’
‘’No comment’’
Schoenen met touwtjes - 2**SPRUIT
Dit is een echte aanrader! Er werd slim gebruik gemaakt van alle drie de disciplines en dit werd op een creatieve manier vormgegeven. Iedereen kwam tot zijn recht. De juiste instrumenten zijn gekozen voor dit stuk en werden op de juiste manier bespeeld. Er was een mooie combinatie van licht en schaduw. De aankleding van de ruimte versterkte de tekst. Dit werkte weer mooi samen met de muziek. De tekst die werd gezongen had theatrale aspecten. Er werd in dit stuk een mooie combinatie gemaakt tussen muziek, theater en beeldende kunst.
QUOTES:
‘’Het inlevingsvermogen van de spelers was erg hoog. Dit kwam mede doordat de spelers fysiek beperkt werden door de ruimte. Hierdoor moesten de spelers echt werken om de tekst over te brengen naar het publiek.’’
‘’Het draad verbindt alles in het stuk.’’
‘’Het gebruik van dissonante klanken op de gekozen instrumenten zorgde ervoor dat de muziek een rol kreeg. De muziek zorgde voor een sfeer die grimmig was. Dit paste mooi bij het stuk!’’
HORROR SCHOOL - 2**SPRUIT
Wat een geweldig concept! Het decor is goed doordacht, evenals de kostuums. Er waren naast de muziekinstrumenten nog andere muzikale middelen die werden ingezet. Er werd media ingezet om de belevingswereld en de locatie van het stuk te versterken. Het was een raar en luguber stuk, maar desondanks bleef het publiek 25 minuten lang geboeid kijken.
Daarnaast waren er zeker nog genoeg verbeterpunten die het stuk nog sterker konden maken.
QUOTES:
‘’De attributen waren zeker goed en passend in het verhaal. Om het verhaal te versterken zou de kleding bijvoorbeeld kleiner moeten. Ook zou de originele locatie van een oud en vervallen klaslokaal hierbij kunnen helpen.
‘’Er werd gebruik gemaakt van alle mogelijke materialen en dit op verschillende manieren. Het gebruik van de stem zorgde voor veel spanning wat ook weer abrupt beëindigd kon worden.’’
‘’Het was opvallend dat de regisseur een aantal keuzes heeft gemaakt waar wij het niet eens mee waren, zoals bijvoorbeeld de mise en-scène en de spanningsboog. Ook was het verhaal voor ons niet duidelijk. Dit houdt echter niet weg dat het zeer boeiende voorstelling was om naar te kijken.’’
Dinsdag 14 maart
vrijdag 10 februari 2017_ ‘De route van SPRUIT!’
Afgelopen 10 februari 2017 zijn de interfacul-deskundigen op pad geweest met zeven interdisciplinaire deskundigen. Zij hebben ‘de route van SPRUIT’ bewandeld om drie cruciale aspecten van de kunst te onderzoeken. De volgende aspecten kwamen aan bod:
• Muziek • Theater • Beeldende kunst
Hieronder de recensies volgens de SRUIT-wijze. Vijf spruiten betekent dat wij, de interfacul-deskundigen, het zeer afraden om deze voorstelling te bezoeken. Eén spruit daarentegen, is een sublieme, geweldige, indrukwekkende, hoogstaande, educatieve, karakteristieke én SPRUITTASTISCHE voorstelling.
De Bubbelbox – 3,5***SPRUIT
Alle drie de disciplines waren erover eens dat de voorstelling zeker nog potentie heeft, maar nog in de kinderschoenen staat. Er werd gebruik gemaakt van verschillende, goed uitgedachte elementen. Zo werd er gebruik gemaakt van bubbeltjesplastic als geluidseffect, sfeer en als kostuum. De zang zette een duidelijke sfeer neer door middel van de combinatie met het bubbeltjesplastic en trommelen op een kast. Dit zorgde voor een samenhangend geheel. Toch was er, ondanks de mooie elementen, geen duidelijke rode draad waardoor er geen spanning gecreëerd werd.
QUOTES:
‘’Er werden veel geluidseffecten verwerkt met verschillende elementen, maar de muziek kwam in dit stuk niet tot zijn recht. Het bleef erg oppervlakkig! Dit kan nog mooi uitgewerkt worden!’’
‘’Er werd veel gebruikt gemaakt van de ruimte/locatie. Omdat er geen duidelijk verhaal aanwezig was, was er geen spanningsboog en was de spanning bij het publiek ver te zoeken.’’
‘’Mooi onderzoek naar materiaalgeluiden.’’
Het meisje met de jurk – 3,5***SPRUIT
Er werd van tevoren gemeld dat de speelster nog weinig ervaring met theater heeft. Dit was te merken in haar spel. Daarentegen kwam haar stem erg tot zijn recht. Er was een mooie afwisseling tussen zang en theater en hierin was een mooie lijn. Van het vertellen van een verhaal ging ze over op het zingen van haar verhaal. De speelster heeft goed gebruik gemaakt van de ruimte. Met wat repetitietijd kan deze voorstelling beter tot zijn recht komen.
QUOTES:
‘’Er is nagedacht over de setting, maar ze had er meer gebruik van mogen maken.’’
‘’Mooie vertolking van wereldse muziek door middel van verschillende talen.’’
‘’Terwijl het spel van de actrice niet altijd van hoge kwaliteit was, werd er door het gebruik van personagewisselingen en het doorbreken van de vierde wand wel een duidelijke theatrale vorm neergezet.’’
De letterlijke voorstelling - 5*****SPRUIT
Al gauw waren wij als interfacul-deskundigen het erover eens dat dit eigenlijk geen voorstelling was, maar reclame voor één van zijn voorstellingen. Dit werd ons pas laat duidelijk en wij werden niet warm gemaakt om dit later te gaan bezoeken. Dit vonden wij erg jammer! Het was voor de verschillende kunstdisciplines moeilijk om hier een oordeel over te vormen.
‘’Flyers waren genoeg geweest’’
‘’Een bord vol spruiten!’’
‘’No comment’’
Schoenen met touwtjes - 2**SPRUIT
Dit is een echte aanrader! Er werd slim gebruik gemaakt van alle drie de disciplines en dit werd op een creatieve manier vormgegeven. Iedereen kwam tot zijn recht. De juiste instrumenten zijn gekozen voor dit stuk en werden op de juiste manier bespeeld. Er was een mooie combinatie van licht en schaduw. De aankleding van de ruimte versterkte de tekst. Dit werkte weer mooi samen met de muziek. De tekst die werd gezongen had theatrale aspecten. Er werd in dit stuk een mooie combinatie gemaakt tussen muziek, theater en beeldende kunst.
QUOTES:
‘’Het inlevingsvermogen van de spelers was erg hoog. Dit kwam mede doordat de spelers fysiek beperkt werden door de ruimte. Hierdoor moesten de spelers echt werken om de tekst over te brengen naar het publiek.’’
‘’Het draad verbindt alles in het stuk.’’
‘’Het gebruik van dissonante klanken op de gekozen instrumenten zorgde ervoor dat de muziek een rol kreeg. De muziek zorgde voor een sfeer die grimmig was. Dit paste mooi bij het stuk!’’
HORROR SCHOOL - 2**SPRUIT
Wat een geweldig concept! Het decor is goed doordacht, evenals de kostuums. Er waren naast de muziekinstrumenten nog andere muzikale middelen die werden ingezet. Er werd media ingezet om de belevingswereld en de locatie van het stuk te versterken. Het was een raar en luguber stuk, maar desondanks bleef het publiek 25 minuten lang geboeid kijken.
Daarnaast waren er zeker nog genoeg verbeterpunten die het stuk nog sterker konden maken.
QUOTES:
‘’De attributen waren zeker goed en passend in het verhaal. Om het verhaal te versterken zou de kleding bijvoorbeeld kleiner moeten. Ook zou de originele locatie van een oud en vervallen klaslokaal hierbij kunnen helpen.
‘’Er werd gebruik gemaakt van alle mogelijke materialen en dit op verschillende manieren. Het gebruik van de stem zorgde voor veel spanning wat ook weer abrupt beëindigd kon worden.’’
‘’Het was opvallend dat de regisseur een aantal keuzes heeft gemaakt waar wij het niet eens mee waren, zoals bijvoorbeeld de mise en-scène en de spanningsboog. Ook was het verhaal voor ons niet duidelijk. Dit houdt echter niet weg dat het zeer boeiende voorstelling was om naar te kijken.’’
Dinsdag 14 maart
Wij zijn
vandaag begonnen in de ruimte waarin wij
de voorstelling gaan spelen. Wij hebben de ruimte goed bestudeerd en zijn
begonnen met brainstormen. Tijdens deze brainstormsessie zijn we er achter
gekomen dat wij graag een voorstelling willen maken over het onderwerp: ‘De
identiteit’. Wij kregen al meteen beelden bij dit idee en zijn hiermee de stad
in gegaan. Wij hebben allemaal mensen bestudeerd in de stad waar wij inspiratie
voor een typetje uit konden halen. Dit hebben wij allemaal genoteerd in onze
boekjes zodat wij hier vrijdag verder aan kunnen werken.
Vrijdag 17 maart
In
tegenstelling tot ons idee om met de typetjes aan de gang te gaan, zijn we
juist met andere ideeën bezig gegaan. Wij zijn begonnen met een dans te maken
voor in de voorstelling. Ook hebben we een begin gemaakt voor ‘de stem’. De
stem is een fictief personage die in de voorstelling ons als personages
indoctrineert. De mensen van beeldend zijn op zoek gegaan in de kringloop naar
spullen die onze personages versterken. Aan het eind van de dag zijn we met
zijn allen bij elkaar gekomen en hebben we iedereen de dans geleerd. Deze
hebben we een aantal keer herhaald zodat iedereen de dans goed kende.
Dinsdag 21 maart:
Vanmiddag zijn wij bezig geweest met de
bewegingsreeks, zodat we dit aan de componist konden laten zien. Later die
middag zou hij langskomen en zijn we samen verder gaan brainstormen. Wij hebben
de componist de bewegingsreeks laten zien, zonder dat wij daar iets bij hebben
verteld. We waren erg benieuwd wat zijn idee erbij was en hoe hij het
interpreteerde. Eigenlijk zat hij heel erg op de goede weg, namelijk: ‘het
heeft iets te maken met willen ontsnappen, één groep vormen, gehersenspoeld
worden’. Naderhand hebben wij ons idee verteld en stelde hij vragen waarom
we voor bepaalde dingen kozen. Zo vroeg hij zich af waarom wij ervoor kozen om
ons in het eerste deel voor te doen als een typetje. Waarom niet als onszelf?
Is het juist niet heel mooi om juist jezelf neer te zetten met je eigen
kenmerken? Dit bracht ons eigenlijk weer op een heel ander spoor! Wij zijn
daarover gaan nadenken en eigenlijk leek ons dit wel heel mooi. Toch hadden een
aantal uit ons groepje er nog wel een klein beetje moeite mee, omdat het hele
plan weer werd ‘omgegooid’. Daarnaast wilden wij heel concreet met bestaande
popliedjes gaan werken, maar waarom zou je zo’n duidelijk beeld neerzetten door
middel van een heel typisch liedje? Hierdoor zorg je ervoor dat het publiek
zelf eigenlijk geen beeld meer kan vormen. Ook hierover werden wij heel erg aan
het denken gezet.
Toen de componist weer weg was, hebben
wij als groep besloten om toch het plan om te gooien. We hebben er toch voor
gekozen om als onszelf te gaan in plaats van als een heel overdreven typetje
neer te zetten. We hebben als groep een mooi gesprek gehad. Iedereen heeft
eigenschappen/kenmerken van zichzelf verteld en daar hebben wij het als groep
over gehad. Zo heeft iedereen voor zichzelf kunnen bepalen hoe je jezelf mooi
kan neerzetten. We hebben afgesproken om allemaal drie persoonlijke voorwerpen
mee te nemen.
Naderhand hebben we vast een beetje
geoefend en nagedacht over hoe we dat willen gaan vormgeven. We zijn in de
ruimte gaan kijken waar we konden gaan staan en hoe we de ruimte willen gaan
aankleden. We waren het erover eens dat het mooi was om de ruimte ‘rauw’ te
laten. Het moest niet netjes worden, maar juist slordig en grauw. Iedereen zou
voor de vrijdag kranten meenemen en tape voor de vloer.
Het was een productieve dag vol
veranderingen, dus we gingen met gemengde gevoelens naar huis. Sommigen zagen
het al helemaal voor zich, maar voor anderen moest het allemaal nog een beetje
op zijn plaats vallen.
Vrijdag 24 maart
Vandaag begonnen wij vol goede moed aan
de ruimte! We hebben met kranten alle ramen afgeplakt en op de vloer hebben we
met tape verschillende landjes gecreëerd. Ondertussen zijn Jilke, Laura en
Sarah begonnen met het uitwerken van de tekst die ‘de stem’ zou gaan zeggen.
Uiteindelijk zijn we opgesplitst, omdat er te weinig ruimte was. Laura, Eline,
Richard en Sarah zijn ergens anders de stem gaan opnemen, terwijl Samuel, Merel
en Jilke de ruimte
hebben afgemaakt.
Tot slot hadden we bedacht dat het mooi
zou zijn om een soort van ‘cirkelsong’ te gaan doen tijdens spel. Het idee was
dat we eerst allemaal in ons eigen wereldje onze eigen zin zingen/spreken. Dit
zou overgaan in een mooi samenhangend geheel wat uiteindelijk weer heel
dissonant wordt. Hoe we dit zouden gaan vormgeven wisten we nog niet precies,
maar doordat de stem nu ingesproken was, konden we daar verder over na gaan
denken.
Deze dag hebben we eigenlijk alleen maar
gewerkt aan individuele dingen, maar dit samen zorgde ervoor dat alles op zijn
plek viel. De stem zorgde ervoor dat we echt konden gaan werken aan ons spel.
Daarnaast zorgde de ruimte ervoor dat je je echt kon gaan inleven in de plek
waar we zouden gaan spelen.
Doordat we onze ruimte in R10 met nog een andere groep moesten delen was het af en toe lastig om te repeteren. We wilden allebei natuurlijk net zoveel repeteren en hiervoor ook het liefst de volledige ruimte in R10 gebruiken. Omdat dit natuurlijk niet iedere keer kon, besloten we deze dinsdag om de theaterzaal in ArtEZ te reserveren. Op deze manier konden we onze laatste dag voor de uitvoering nog even extra goed en ongestoord repeteren.
Zo hadden we bijvoorbeeld elkaars objecten nog niet gezien, hier besloten we daarom mee te beginnen. Iedereen moest 3 voorwerpen meenemen. Er waren objecten zoals: foto’s, een pot Nutella, een vork, een American Football uitrusting, een horloge, laptop, etc. Alle objecten zijn erg uiteenlopend, maar dit is ook logisch wanneer ze moeten passen bij jouw persoonlijkheid, welke we uitvergroot gaan spelen.
Het geluid was nog niet achter elkaar gezet waardoor er tijdens het spelen iemand de hele tijd naar de laptop moest rennen om het volgende geluidsfragment af te spelen. Laura besloot daarom zichzelf aan te bieden als geluidsvrouw. Dit hebben we een ronde geprobeerd en ging goed. Alleen toen Laura ons zag repeteren kreeg ze toch wel heel veel zin om toch mee te doen. Daarom besloten we de geluidsfragmenten zoveel mogelijk achter elkaar te zetten en iemand anders te vragen die voor ons het volgende fragment aan zou willen klikken tijdens de uiteindelijke uitvoering op vrijdag.
We waren helemaal klaar voor vrijdag en hebben er allemaal erg veel zin in!
Vrijdag 31 maart
De vrijdag ochtend begon in ons lokaal met het doorlopen van de kamer opera en het dans stukje te oefenen. Na de laatste repetitie hadden wij in overleg ervoor gekozen om onze geluidsinstallatie aan te passen.
We werden vlak na de repetitie opgehaald om de andere voorstellingen te bekijken. Wij waren als laatst aan de beurt en naarmate die tijd verstreek werden een aantal steeds meer zenuwachtiger.
Voor onze voorstelling begon stelden wij ons op (met een “hersenloze” uitdrukking op het gezicht) in een ruimte met ramen tegenover het lokaal van onze voorstelling, zodat als het publiek naar het lokaal wilde ze dan langs ons liepen en dat wij het publiek al een beetje konden prikkelen/voorbereiden voor onze kameropera.
Nadat de laatste persoon een plek in de zaal zocht begonnen we met onze voorstelling. We kwamen 1 voor 1 op met als doel dat ieder zichzelf zou presenteren doormiddel van attributen en een gebied ging afbakenen. Daardoor zouden we allemaal in ons “eigen wereld” zijn. Het filmpje hieronder begint vanaf dat punt. Je ziet duidelijk dat ieder individu anders is en in zijn of haar eigen wereld.
Het verhaal gaat over het individu dat niet meer zichzelf kan zijn en door de samenleving gevormd wordt. Op het decor zijn er vele sporen te vinden van personen die eerder gevormd zijn door de samenleving. Dit is te zien aan meerdere ontsnappingssporen op de muur en afgebakende eigen werelden. De transformatie wordt in onze voorstelling in spraak en dans uitgebeeld.
De voorstelling was over het algemeen goed uitgevoerd. Bij de nabespreking kregen we een aantal complimenten over de dans, dat we allemaal de dans goed hadden uitgevoerd. Dat was heel fijn want daar hadden wij ook het meeste tijd in gestopt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten