Team H, a.k.a. Team Wasteland

Jennie-David-Angela-Anne-Jelle-Sanne-Ryan-Lotte

Dinsdag 7 februari

Het project begon met een algemene voorstelmiddag om elkaar te leren kennen en een presentatie van Mart. Hij heeft ons laten zien uit welke verschillende vormen een Kameropera allemaal kan bestaan. Hij gebruikte een gedicht van Simon Vinkenoog ter inspiratie:

vrijdag 10 februari 2017_bezoek 'Spruit' Kameroperahuis

Een impressie van de Kameropera's die we hebben gezien om inspiratie op te doen voor ons project:

Het bezoek aan de Spruit-voorstellingen was erg interessant en bracht bij ons enkele pittige discussies op gang.
Hieronder plaatsen we een audio-opname van onze discussies.

 

opgenomen nagesprekken

Vlog Rimini Protocol - dinsdag 14 februari 2017 

Vrijdag 3 maart 2017 - Workshop-dag Docent Theater

Dinsdag 14 maart:

We komen aan bij R10, waar iedereen zijn eigen ruimte krijgt toegewezen. Wij delen onze ruimte met Team G. 

Dan gaan we aan de slag. Het is brainstormen geblazen. 

Deze dag besteden wij volledig aan het bedenken van allerlei wilde plannen. We blijken als groepje een heel goede klik met elkaar te hebben en er komt voldoende inbreng van alle kanten. We werken voornamelijk op basis van associaties en deze brainstormsessie blijkt erg nuttig. We springen van hot naar her.

We beginnen met een samenvatting van de discipline-workshopdagen. We bespreken iedere workshop en we delen met elkaar wat we per workshopdag bijzonder vonden en wat we ervan hebben 'meegenomen'. Tijdens deze bespreking, blijkt dat iedereen erg onder de indruk was van elkaars workshops. Iedereen heeft een veel beter beeld gekregen van het dagelijks leven op de andere opleidingen.

We zetten van elke workshop op een rijtje wat we ervan geleerd hebben, wat bij ons is blijven hangen...

En natuurlijk wat we zouden kunnen gebruiken voor onze kameropera. Een leuke manier om de workshops te evalueren èn alvast een opzetje te maken voor ons project.

Dan begint het concretiseren. We spreken af dat we in duo's uit elkaar gaan en dat ieder groepje 3 ideeën op een briefje schrijft. Dit mag een concept zijn, een beeld, een lied, een associatie; eigenlijk alles. Van het één rol je namelijk erg makkelijk in het ander; zo merkten we al gauw. Erg fijn tijdens een creatief proces!

Ieder groepje komt met heel andere ideeën:

En uiteindelijk zijn we het er allemaal over eens dat we willen werken vanuit... 

Vanuit dit begrip associëren we verder.

En vallen we van het ene concept in het andere:

Het idee van een 'installatie van eenzaamheid' spreekt ons wel aan. Wanneer voel je je eenzaam? Zonder mensen? Wanneer je je ergens niet thuis voelt? Wanneer je ergens stiekem heel graag weg wilt?

Het doet ons denken aan de zin 'You can check out anytime you want, but you can never leave'.

We willen iets maken waar het idee van oneindigheid heerst; iets waar je niet uit kan.

Wanneer voel je je opgesloten? Dan associëren we verder op verslaving. Wanneer je verslaafd bent, kom je daar nooit meer vanaf. Je kunt die sigaret wel niet meer opsteken, je kunt stoppen, maar verslaafd blijf je altijd. Dit geldt ook voor drank, voor drugs, voor elk soort verslaving.

Dit vinden wij een heel interessant concept. We komen terecht bij het idee om letterlijk in het hoofd van een drugsverslaafde te gaan kijken. 

We willen een installatie maken waarbij zowel de good trip als de bad trip aan bod komen.

Wat vaststaat, is dat we géén horrorhuis willen maken. We willen de mensen niet aan het schrikken maken of bang maken. We willen hen iets laten beleven. Iets teweegbrengen. Maar angst opwekken is niet ons doel. Dit principe hebben we proberen na te streven en noemen dit het principe van 'Geen dode puppies'.

Een lijst met criteria en associaties wordt opgesteld:

En nog meer associaties met drugs worden opgesomd: 

Als laatste punt van onze 3-uur tellende brainstormsessie, maken we een takenlijst.

Aanstaande vrijdag wordt er het volgende geregeld:

Alles begint met een lege ruimte...

Die langzamerhand wordt ingekleurd...

Of nou ja, in ons geval...

Gewoon p(l)akweg dichtgetapet...

Vrijdag 17 maart:

Onze shopping boy is ook present

Voor al uw wensen, groot en klein

Moet u bij onze Jellie zijn
Hij haalt het op, bij Coop of Deen
Gelukkig is hij nooit alleen

Want Jelle heeft een grote vriend

Het is bepaald geen onruststoker
De rust die wij allen hebben verdiend
Krijgen wij dankzij Jelle's...

Waterkokeeeeeer! :D

Dinsdag 21 maart:

Vuilniszakken blijken niet erg lichtdicht..
Dus tijd om outside the box te denken!
Ik bedoel inside. Ik bedoel: denk in een box tegen het raam!

Jelle zorgt voor de voorraad. Hij denkt inside the plastic bag.

De kringloop wordt leeg geshopt...

Vandaag kwam ook componist Stan langs. We hebben ons concept aan hem en Boris uitgelegd en hij kwam met veel nuttige feedback. Uiteindelijk hebben Boris en hij als 'proefkonijnen' gefungeerd en hebben we, aan de hand van hun belevingen, ons idee tamelijk drastisch omgegooid. In een maakproces moet je flexibel zijn, zo blijkt maar weer. Het (door onze theaterdocenten veel gebezigde) begrip 'Kill your darlings' bleek meer dan gepast op deze middag. 

Ook om het asbestprobleem moet een beetje heen gewerkt worden.

Boren en timmeren kan niet... Dan bouwen we toch gewoon een muur van dozen? Zitten we uiteindelijk toch weer inside of the box...

Geeft nog best een lekker beeld :)

# Kadootjes

Vrijdag 24 maart:

Ons decor vordert gestaag...

Een mini-voorproefje...

Maar... op de avond van het R-10 feest, tijdens the night of the living dead, gebeurde er zowaar nog iets afschrikwekkenders dan de beelden op deze foto....

"Is dit mogelijk?!"

Hoor ik jullie denken.

Je zou denken van niet...

Totdat Sanne ons het afschuwelijke nieuws kan brengen...

Dat ons halve decor naar beneden was komen zetten... Onze door noeste arbeid opgebouwde kartonnen muur, had het begeven.

Flexibel moet je wezen, flexibel moet je zijn

Maar het enthousiaste team H, dat krijg je niet zomaar klein

Op dinsdag gaan we bouwen, van één uur tot aan zes

Dat kartonnen muren zwaar zijn, dat was voor ons een pijnlijke les

Klimmen en plakken

En knippen met zakken
Geen licht meer en geen zuurstof
Maar we doen gewoon net alsof

Wij PRIMA kunnen ademen

In 40 graden celcius
Maar wij wilden kunstenaars worden
En... ALLES VOOR DE KUNST, dus...

Wij blijven hopen...

Dat onze vuilniszakken blijven hangen,

Dat de ladder niet doorzakt, 

Dat onze kartonnen pilaren blijven staan,

Niet nadenken, en GOAAAAANN!

Ohja, vergeet tussen het harde werken niet af en toe naar buiten te gaan, want tenslotte is het eindelijk...

Liefs van Team H!

Dinsdag 28 maart

Met frisse moed beginnen we vandaag aan de heropbouw van een groot deel van ons decor. Zoals we al lieten weten, is er veel naar beneden komen zetten en hebben we een hoop te herstellen. Er zijn vuilniszakken naar beneden gekomen, de kartonnen muur is ingestort, en het lijkt erop dat ook bij het raam wat vuilniszakken het hebben begeven.

We kiezen ervoor om in plaats van een kartonnen muur, grote gordijnen van plastic te maken en deze op te hangen. Dit is iets lichter en we hopen dat dit goed zal blijven hangen.

Het maken van de gordijnen doen we beneden in de hal, waar lekker veel ruimte is:

Onze grootste (zeer letterlijke) houvast tijdens dit project is toch echt wel... Ducttape!

En op het moment dat het lijkt alsof we voor de honderdste keer toch echt wéér door alle rollen heen zijn, vinden Sanne en ik een rol onder alle afgescheurde vuilniszakken. 

Nog nooit zijn we zo blij geweest met een rol tape! Hoeven we niet meer naar de Action en kunnen we in één keer doorwerken. Het lijkt erop alsof alles goed toch echt goed gaat komen!

Het eerste gordijn wordt opgehangen.

Nu nog eentje voor aan de andere kant van onze doospilaren. 

Langzaam komt er weer vorm in ons decor.

De buitenkant wordt ook opgehangen. David geeft de tape aan. Dankjewel Daaf!

En dan plakt Jennie de zijkanten van het buitengordijn aan de dozen vast.

Inmiddels is het pikdonker in onze installatie.

Intussen is er met behulp van allerlei materialen een ondergrond met veel reliëf gemaakt. 

We hebben onder andere:

- aan elkaar geplakte rubberen buizen

- purschuim op een kartonnen plaat

- Oranje consumptiefiches

- een matras

- dekens

en héél veel veel dozen

gebruikt.

(Yes, daar zijn jullie allemaal overheen gelopen :) )

Dan willen we de ruimte nog donker maken en dat willen we doen met ons trouwste materiaal van dit project: vuilniszakken.

We maken nog meer grote gordijnen van aan elkaar geplakte vuilniszakken, die we omgekeerd op de ondergrond leggen.

Hiermee wordt onze installatie een wasteland van vuilniszakken en tape.

Bijna helemaal bedekt...

En voilà! 

Ons decor is compleet!

We hebben van één tot zes uur doorgewerkt, maar dan heb je ook wat! Moe, voldaan en heel erg bezweet vertrekken we naar huis.

De nodige afspraken worden gemaakt: wie neemt er wat mee?

Iedereen moet op onze presentatiedag zwarte kleding aan, behalve Ryan, Sanne en ik (Lotte); wij zullen de publieksbegeleiding voor onze rekening nemen. Wij zullen gekleed gaan in onderkleding, tape en vuilniszakken; zo 'gaan wij op' in onze installatie, die bijna volledig uit deze materialen bestaat.

Daarnaast moeten er boxjes, batterijen, smarties (drugs), boterhamzakjes, een leren jas, een zonnebril, 2 bioscoopbrillen beplakt met gekleurde filters en schmink worden geregeld.

Dit regelen we allemaal via de app.

Sanne stuurt een foto van haar make-up try-out; alle credits voor Sanne die met haar grime-kunsten onze kostuums vervolledigt.

Vrijdag 31 maart

Het is zover!

De dag van de presentatie is aangebroken. We zijn allemaal behoorlijk zenuwachtig en nemen nog snel de taakverdeling door:

Jelle zal bij de deur staan, Jennie zal het publiek per drie personen naar boven roepen, Angela zal de audiobestanden afspelen, Anne speelt de muziek af, David regelt het licht van de stroboscopen en Ryan, Sanne en ik zullen het publiek begeleiden in de installatie.

De presentatie verloopt goed, maar we krijgen wel te horen dat het te langzaam gaat. We zullen meerdere mensen tegelijk moeten meenemen. Sanne, die tot dan toe in de installatie stond als 'extra paar handen', gaat nu ook mensen mee naar binnen nemen. 

Er zijn nu dus telkens in plaats van twee, drie personen in de installatie.

Verder loopt het vrij soepel. In de installatie wisselen wij ook publiek uit; Ryan neemt bijvoorbeeld iemand van Sanne over of andersom, zodat mensen met een andere begeleider naar buiten komen.

We proberen erg de nadruk te leggen op het maken van contact. De tastzin komt in onze installatie het sterkst van alle zintuigen naar voren en dus raken wij het publiek aan (met plastic handschoentjes aan onze handen) op het gezicht en de armen. 

Tijdens de nabespreking kwam naar voren dat dit door niet iedereen als prettig werd ervaren. Dit hadden wij ook wel verwacht en dit begrepen we ook erg goed; niet iedereen vindt het fijn om 'zomaar' te worden aangeraakt. Wel kregen we het compliment dat we met respect met het publiek waren omgegaan. De personen die onze installatie bezochten hebben zich soms wel wat ongemakkelijk, maar gelukkig niet onveilig gevoeld. Dit vonden wij erg fijn, want dit was ook geenszins onze bedoeling. Wij wilden hen juist een ervaring geven, we wilden hen geen angst aanjagen.

We zijn dus blij dat dit goed is verlopen. Straks, tijdens de reflectiemomenten van volgende week, zullen we ons proces en onze presentatie nog verder samen evalueren. Ons proces is zeer interessant geweest. Erg productief, vaak chaotisch, maar ook creatief, enthousiast, gezellig, gemotiveerd, en soms schurend; de moeite waard voor een pittige reflectie!

Één ding staat vast; we hebben een heel goed gevoel overgehouden aan dit IP-project. Voor ons was het zeker weten een heel goede ervaring!

Video-materiaal van ons project is hieronder te vinden.

Fragmenten van het audiobestand dat we gebruikten tijdens de presentatie:

Hieronder hoor je Hotel California achterstevoren. Een belangrijke inspiratiebron voor ons, met name omdat we gewerkt hebben vanuit een belangrijke zin uit dit liedje, namelijk: "You can check out anytime you want, but you can never leave".

Hieronder volgen nog meer muziekfragmenten uit onze presentatie:

Hieronder vindt je één van de audio-fragmenten die we gebruikt hebben tijdens onze presentatie:

(Ons decor na de presentatie...;) )